امسال درآستانه سالروز ارتحال امام در مصاحبه باآيت الله توسلي،برگهاي از دفتر خاطرات ايشان با امام را ورق زدم که اين گفتگو درقالب سه برنامه مستند از شبکه خبر پخش شد.
اتاقي ساده ، يک پنکه معمولي، رخت آویزي قديمي، يک ميز و چند صندلي معمولي ..... از منشي و دفتر و دستک خبري هم نبود و گوشي تلفن را خودش بر مي داشت تا جواب مردم را بدهد.
لاقاتهاي
با اينکه سالها مسئول دفتر امام ، مسئول دفتر استفتائات امام ، عضو مجلس خبرگان و عضو مجمع تشخيص مصلحت نظام بود، برخوردي صميمانه و رفتاري بي پيرايه داشت.در اولين برخورد طوري رفتار مي کرد که گويا سالها مي شناسدت و سالها مي شناسيش.از امام با ارادات و اشتياق کم نظيري حرف مي زد ، دربيان خاطرات امام و نقل قولها وسواس و دقت خاصي داشت و با اينکه خودش سند زنده خاطرات امام بود براي مستند کردن حرفهايش به برگهايي از صحيفه امام و چند مجله قديمي که از قبل آماده کرده بود استناد مي کرد تا نشان دهد چقدر امين امام است.باگذشت هجده سال از ارتحال امام هنوز هنگام بيان برخي خاطرات بغض گلويش را مي گرفت و اشک کلامش را قطع مي کرد. موضوع بحث امام بود اما چند بار صحبت مقام معظم رهبري را به ميان آورد تا نشان دهد به ايشان نيز همانند امام ارادات و اعتقاد خاصي دارد و پايبند همه آرمانهاي انقلاب است .خصوصيتي که خط امامي هاي واقعي از آن برخوردارند.
