فرياد آزاديخواهي دانشجويان در شانزدهم آذر سال 32 و قرباني شدن سه دانشجوي دانشکده فني دانشگاه تهران ، شانزدهم آذر را در تقويم تاريخ معاصر ايران به نام دانشجويان مزين کرده است. بسياري از دانشجويان و دانشگاهيان شانزدهم آذر را بنام شريعت رضوي ، قندچي و بزرگ نيا مي شناسند اما در 16 آذر 32 يک نام بزرگ ديگر هم مي درخشد که کمتر از آن سخن گفته شده است. شايد بيشتر مردم ايران دکتر مصطفي چمران را با مبارزات چريکي درجنوب لبنان،سالهاي آغازين دفاع مقدس و شهادت در دهلاويه بشناسند اما چمران در حادثه 16 آذر 32 درحالي که دانشجوي سال دوم رشته الکترونيک دانشگاه تهران بود در راهروههاي دانشکده فني ، همانجايي که بزرگ نيا، قندچي و شريعت رضوي به شهادت رسيدند هدف گلوله نظاميان لشکر دو رزهي رژيم شاه قرار گرفت و از ناحيه دست زخمي شد.چمران بعدها اين حادثه تلخ را در گزارشي شرح مي دهد :
از آن روز - يعني 16 آذر 1332 - نه سال مي گذرد ولي وقايع آن روز چنان در نظرم مجسم است كه گويي همه را به چشم مي بينم؛ صداي رگبار مسلسل در گوشم طنين مي اندازد ، سكوت موحش بعد از رگبار بدنم را مي لرزاند، آه بلند و نالهي جانگذار مجروحين را در ميان اين سكوت دردناك مي شنوم، دانشكده فني خون آلود را در آن روز و روزهاي بعد به راي العين مي بينم....

روز 15 آذر يكي از دربانان دانشگاه شنيده بود كه تلفني به يكي از افسران گارد دانشگاه دستور مي رسد كه بايد دانشجويي را شقه كرد و جلوي در بزرگ دانشگاه آويخت كه عبرت همه شود و هنگام ورود نيكسون صداها خفه گردد و جنبنده اي نجبند....
+ نوشته شده توسط مجيد زين العابدين در شنبه هفدهم آذر 1386 و ساعت
14:27 |
