سه قطره خون... نیکسون ... شاه ... دانشکده فنی ... قندچی...شریعت رضوی ...بزرگ نیا... شاید روز دانشجو ارثیه دانشجویانی باشد که در آذر ۳۲ با فریاد ضد استکباری خود جریان آرمانخواهی دانشجویان ایران زمین را متولد کردند.سال گذشته درمطلبی به مناسبت روز دانشجو نوشتم که برجسته ترین بازمانده و میراث دار ۱۶ آذر ۳۲ مصطفی چمران بود که در آن حادثه زخمی شد اما سالها بعد در جریان پیروزی انقلاب اسلامی به پای همان آرمان به خیل شهدا پیوست.
در این یادداشت قصد تاریخ نگاری دوباره ندارم. غرض از این اشاره تاریخی ، مقایسه دو حرکتی است که یکشنبه ۱۸ آذر ۸۷ و درپنجاه و پنجاهمین یاد روز آذر ۳۲ به بهانه روز دانشجو از دو جریان مختلف دانشجویی سر زد.دو جریان متفاوتی که البته یک وجه مشترک داشتند و آن اینکه هر دو معترض بودند و اعتراض داشتند ، اما اینکه کدام اعتراض به واقعیت و به آرمان دانشجویان آذر ۳۲ نزدیک تر بود قضاوت با خود آنها...
جریان اول:تجمع گروهی از دانشجویان که شعارهای انگلیسی آنها ، شیپور رسانه های غربی را پر سر و صدا کرد.
اما جریان دوم : تجمع گروهی از دانشجوبان در اعتراض به فجایع انسانی در غزه که البته رسانه های غربی انگار آنها را ندیدند 
